De juiste trein vinden blijft moeilijk

Nooit als ik en mijn vriendinnen gaan shoppen halen wij rustig de trein. Óf we moeten rennen, óf we missen de trein op één minuut. Deze keer, vrijdag 6 mei, was de hele dag al opvallend rustig verlopen. Niemand was ook maar even zijn portemonne of tas kwijtgeraakt en iedereen had tot mijn grote verbazing genoeg saldo.
Er moest aan het eind van de dag wel iets mis gaan. Ik was op mijn hoede, hield alles in de gaten en had als het ware ogen in mijn achterhoofd. Één verslapping van de aandacht zou een chaos veroorzaken.
Natuurlijk kwam dat moment. Blij als ik was dat we ongedeerd (natuurlijk wel een half uur te vroeg) op het station aankwamen, bovendien op het goede perron, nam ik even pauze. De trein kwam aanrollen. Dat gebeurd wel vaker. En met onze moeie benen was het heerlijk om alvast een plekje in de lege trein te zoeken. Een erg lege trein. Te leeg, nu ik er achteraf over nadenk. Nietsvermoedend waren we druk aan het praten.
Even later werden we opgeschrikt. De trein begon te rijden. Twaalf minuten te vroeg. We snapten er niets van. Maar het was de goede trein, dat wisten we zeker. Vriendin E. hield het niet meer. Bang als ze was stelde ze zich de ergste rampscenario's voor. 'We worden ontvoerd! Gekidnapt! Straks zit er een bom in!'
Enkele onzekere minuten later kwam er een man aanwandelen. Vriendin E. werd gek. 'O gut, daar heb je hem! Nou zullen we het beleven!'
Met grote ogen en een kloppend hart zagen wij de man naderen. 'Waar moeten jullie naartoe?' vroeg de man met het gele reflecterende jack. 'Richting Zwolle' zeiden wij. 'O' zei de man. 'Op deze manier kom je daar niet.' En er volgende een gemeen lachje (het kan ook zijn dat ik me dat ingebeeld heb)...
'Dit treinstel is namelijk defect! We rijden hem naar zijn standplaats. Ik heb het heel vaak omgeroepen!'
We kwamen niet meer bij. We lagen helemaal dubbel. Om de beurt moesten we naar adem happen. Alle spanning kwam eruit.
Vervolgens heeft de alleraardigste meneer speciaal voor ons opnieuw toestemming aangevraagd om het station binnen te komen.  Een paar minuten later reden we dan ook weer terug. Vijf personen in een immense trein.
Toen we uitstapten en de aardige meneer bedankten, hoorden we nog net omroepen: 'Wegens omstandigheden heeft de stoptrein naar Zwolle tien minuten vertraging.'