Ons huis is leeg

Ons huis is leeg. Helemaal leeg.
Geen bank, geen tafel, geen tv.
Niks.
Één voor één zag ik alles verdwijnen.
Langzaam breiden de muren zich uit, werden ze kaal en wit.
Werd de vloer lang en eindeloos.
Geen kunst meer te bekennen.
Geen schilderijen, geen muziek.
Geen herinneringen meer te bekennen, geen foto's meer aan de muur of op de kast.
Want de kast is weg.
Geen licht meer te bekennen, geen lampen, geen kaarsen.
Overdag wel, dan wel.
Dan heeft de zon alle vrijheid om met de leegte in de kamer te spelen.
De ramen zijn akelig kaal.

Het is leeg, heel leeg.
Eerst vond ik het leuk.
Toen bleef als laatste mijn piano over.
Simpelweg omdat hij te zwaar was.
Toen deed ik de klep open en schoof ik hem van de muur.
En begon ik te zingen.
Wat een heerlijk geluid, de echo bevestigde dat.
Maar nu is ook de piano weg.



Mijn ouders geven de kamer de zeldzame opknapbeurt, haha! Alles wordt gesaust en geverft. En de vloer word gelakt. Het hele huis staat vol gestouwd met spullen. Het eind van de schuur is niet meer te zien.
Rustig maar, ik ga echt niet verhuizen.