De buurman, onze held

Vanmiddag was het niet zo leuk thuiskomen. Niets vermoedend hing ik na een vermoeiende dag op school mij jas aan de kapstok. De schuurdeur was op slot geweest, maar ik kon naar binnen omdat de voordeur op een kier stond. Dat had ik vreemd moeten vinden, maar de zon scheen en ik moest heel nodig naar de wc, dus ik had geen tijd om er bij na te denken. Even later kwam mijn moeder de trap af. 'Wilmine', zei ze, 'we hebben vandaag een beetje pech gehad.'
Er was een inbreker op bezoek geweest. Helaas waren wij niet thuis, we hebben dus niet even samen onder het genot van een biscuitje de week door kunnen spreken. Nee, hij vond het nodig ons huis te bezichtigen zonder een uitgebreide rondleiding van een van ons. Via het dak van de schuur is hij door het open raam op de kamer van mijn ouders binnengekomen. Vervolgens heeft hij alle kasten opengegooid en een spoor van spullen, modder en onaangename sfeer achtergelaten. Toen de hond, onze lieve waakse hond, aansloeg, is hij snel naar buiten gevlucht. Hij heeft ons huis tot 2300 euro aan spullen armer achtergelaten.
(En nu komt het spannende deel. Want, nee, dit was nog niet spannend genoeg...)
De buurman, onze held, heeft onraad geroken. Hij zag de dief, de boef, dwars door de tuin wegrennen met twee blauwe tassen op zijn rug. Een blauwe eastpack en een blauwe sporttas. En inderdaad, deze waren ook niet van hem. Hij heeft niet eens even de moeite genomen zelf tassen mee te nemen om zijn buit in mee te nemen. De buurman, onze held, is de dief vervolgens achterna gegaan. Toen hij hem lopend niet meer bij kon houden, is hij in de auto gestapt en heeft de achtervolging in gezet. (Ik kan het niet helpen maar ik zie steeds zo'n super spannende filmscène voor me. De goedzak en de schurk die elkaar hevig achterna zitten en elkaar bestoken met de hipste, technische, lazer, infrarood gadgets. De werklijkheid was maar iets anders, de schurk reed in een klein oud peugootje, en de hele scène speelde zich af voor de plaatselijke buurtsupermarkt.) Na een aantal rondjes heeft hij de dief weer gespot en zag hij hem in een autootje stappen. Natuurlijk heeft de buurman, onze held, meteen het nummerbord opgeschreven en de politie gebeld. Na een uur was de dader al gepakt. Dankzij de buurman, onze held. Het is dus waarschijnlijk dat we alle spullen weer terug krijgen, we krijgen ze in ieder geval vergoed.
En zo zie je maar weer, de Nederlandse wijsheden zijn nog helemaal niet ouderwets. Een goede buur is inderdaad beter dan een verre vriend. We denken dat we de buurman, onze held, maar opgeven voor de buurman van het jaar verkiezing. Dat verdient hij wel, de buurman, onze held.



De buurmeisjes waren helemaal onder de indruk. Ze hebben ons mentaal gesteund door middel van deze tekening. 'Een dief is niet fijn, van Laura en Ilona'. Te lief toch?