Okee, uhum, daar lig ik dan. Op een tweepersoons slaapbank, in de logeerkamer van mijn Oekraïns gastgezin. Ik heb er zelf voor gekozen, er waren maar een aantal plekken voor deelnemers die een nachtje bij een gezin wilde slapen, en ik bezit een van die plekken. De rest van de groep slaapt heerlijk rustig, gewoon op het matrasje in een van de lokalen in de basisschool, ons basiskamp.
Het is een geweldig gezin, bestaande uit moeder, oma en twee kinderen. Vader werkt, net als alle andere mannen uit het dorp, in Hongarije en komt eens in de zoveel weken een poosje thuis. Ze zijn geweldig gastvrij, zelfs toen ik zei dat ik mijn avondeten al binnen had, en dus vol zat, kreeg ik nog een complete maaltijd voorgeschoven. We hebben via de tolk veel gepraat. Het is heel bijzonder om te horen hoe deze mensen naar het leven kijken.
Eigenlijk is dit bed vreselijk. Zucht. Ik ben hier samen met Louisa, de tolk, waar ik nog niet veel mee heb, en slaap samen met haar op een tweepersoon slaapbank, met, wat blijkt, een eenpersoonsdekbed. Oh, help. Straks moeten we elkaar innig vasthouden om niet onder de deken vandaan te rollen. Dichterbij dan een meter hoeft ze echt niet te komen! Hoe ga ik dit nu ooit oplossen?
Verder staat hier in de logeerkamer een pop in bruidsjurk die danst op de 'Für Elise' en is het complete servies uitgestald in de immense, muurbedekkende wandkast. Uhum, iets, ergens heel vaag, doet me denken aan een 'honeymoon'. Vreemd en 'awkward' dus.
Oja, dit was ik alweer bijna vergeten. Ik heb op een middeleeuws toilet geplast. Buiten het huis, in de varkensschuur, was een klein kamertje waar de plank met het gat erin mij niet zo heel erg aanlokte. Hemelzijdank, er was normaal, gewoon Hollands toiletpapier, al moest ik wel plassen met de deur open, want er was geen licht.
Ach wat, ik zal vast heerlijk slapen. Wat ongemakkelijke situatie? Ik beeld het me vast in. Zo. Lekker achterover gaan liggen onder ons dekbed, en nu nog wachten tot mijn kersverse bruid uit de douche komt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten