'Wat doe je?' vroeg de mus aan de boom. 'Ik vier mezelf' zei de boom. 'Je viert jezelf? vroeg de mus, 'wat houdt dat in?' 'Nou', zei de boom, 'heel simpel, ik ben blij dat ik er ben, en mensen vieren als ze blij zijn, dus ik vier mezelf.' 'Je bent blij dat je er bent? vroeg de mus, die vaak gewoon andermans zin herhaalde omdat ze niet wist wat ze anders moest zeggen, en zo toch het gesprek op gang hield. 'Ja', zei de boom, 'heel blij, en dat vier ik, ik vier mezelf.' 'Maar met wat van jezelf ben je dan zo blij? 'vroeg de mus die eigenlijk helemaal niet zo blij was met zichzelf. 'Nou', zei de boom, 'heel simpel. Ik ben blij dat ik er ben omdat ik anders niet blij kon zijn.' De mus begreep het niet en kon de zin ook niet herhalen, want deze was te ingewikkeld. ´o', zei ze, ´ah', zei ze. De mus was even stil, terwijl de boom rustig verder vierde.
Na een poosje zei ze ´kun je dat nog eens uitleggen, boom?' 'Wat moet ik uitleggen, mus?' 'Met wat van jezelf je zo blij bent.' 'O', zei de boom, 'ah' zei hij. 'Nou, heel simpel, als ik er niet was, kon ik ook niet blij zijn. Ik ben blij dat ik er ben, want als ik er niet was, kon ik niet blij zijn. En zeg nou zelf, wat is er nou leuker dan blij zijn en dat dan vieren?' De mus knikte bedachtzaam. Ze kon inderdaad niet bedenken wat er leuker was dan blij zijn. En de boom had helemaal gelijk toen hij zei dat vieren net zo leuk was.
De boom vierde rustig verder, en de mus dacht na. 'Waarom vier jij niet, mus?' vroeg de boom. De mus was verbaasd. ´Waarom ik niet vier?' herhaalde ze omdat ze niet wist wat ze moest zeggen. 'Ik vier eigenlijk bijna nooit,' zei de mus, 'alleen mijn verjaardag.' 'Waarom dan, vroeg de boom?' En de mus vroeg zich af waarom ze eigelijk nooit vierde, behalve met verjaardagen. Na een poosje zei ze: 'misschien ben ik wel helemaal niet zo blij me mezelf.' Het bleef weer even stil. 'En als ik niet blij ben heb ik ook niets te vieren,' voegde ze er even later aan toe. De boom dacht even na, hij probeerde zich in te leven, maar kon zich niet voorstellen dat iemand niet blij kon zijn met zichzelf.
Het was een poosje stil. De mus keek naar de boom, die nog steeds door vierde, en de boom keek naar de mus die niet blij was met zichzelf. 'Hmm', zei de boom. En even later nog eens: 'hmmm.' 'Mus', vroeg de boom, ben je blij dat ik blij ben? De mus schudde haar veren. 'Ja', zei ze, 'ik geloof het wel ja.' 'Ik vind het heel fijn voor je dat je blij bent.' 'kijk, zei de boom, kijk eens aan.' 'Kun je dan niet met mij mee vieren? Vieren dat je blij bent dat ik blij ben? Want ik weet iets dat nog leuker is dan blij zijn en dat vieren.' 'Oh', vroeg de mus verbaasd. 'Ja', zei de boom, 'samen vieren!' 'Dan hoeft er maar een blij te zijn om te kunnen vieren, de ander viert gewoon mee!'
De mus was tevreden en stemde in. Wat leuk voor de boom dat hij blij is en kan vieren, dacht ze. En ze vierden samen de hele dag, tot de zon onder ging en ze moesten gaan slapen omdat ze anders geen puf hadden om morgen weer te vieren.
Geinspireerd door de fabels van Toon Tellegen
Geen betere bezigheid dan om samen het vieren te vieren...!
BeantwoordenVerwijderenO.M.A.Vedebo.
Die Toon Tellegen is toch wel echt een geniaal man.
BeantwoordenVerwijderenEn jij een geniaal vrouw. Echt leuk om te lezen dit. :)
Je zal, ooit, een groot schrijfster worden.
BeantwoordenVerwijderenWawuw, wat schrijf jij ontzettend leuk!
BeantwoordenVerwijderen