Ik gooi graag met mijn mobiel

Er zijn een aantal dingen die ik graag doe. Natuurlijk mijn allerliefste piano, bloggen, thee drinken en zo nog ontelbaar veel meer dingen die het leven leuk maken. Wat ik nog meer graag doe is iets minder alledaags. Of nouja, misschien ook wel niet. Ik gooi namelijk graag met mijn mobiel. Ja, gewoon. Ik vind het heerlijk. Lekker van de trap, of uit mijn bed. Op puntige keien in Valkenburg, zodat er een magistrale barst in het scherm zit. Of gewoon zomaar, dan ben ik aan het smsen, en dan laat ik hem gewoon los. Het liefst zo dat én het achterkantje én de batterij er uit vliegt. Heerlijk.
Mijn mobiel moet daarom ook altijd smijtbestendig zijn. Koop ik een mobiel die daar niet tegen kan, dan loopt het vaak niet goed af. Ik móet gooien. Na een tijdje houdt ik het niet meer vol, en smijt ik hem weer eens lekker van me af. Helaas is de mobiel dan overleden. Ik kan gewoon niet niet gooien. Ik ga zweten en trillen en gillen als ik me lang moet inhouden.
Maargoed, daarom heb ik ook een smijtbestendige mobiel. Lekker gooien. Iedere dag wel een keer. Soms wel twee. Hij houdt het tot nu toe nog goed vol. Wat ben ik trots. Nu vragen jullie je natuurlijk af hoe dat zo komt. Waarom ik zo graag met mijn mobiel gooi. Nou, daar zit een verhaal achter.
Een aantal jaar geleden, toen ik nog geen mobiel-smijter was, droeg ik een rokje. En in dat rokje zat een niet zo heel diepe zak. Mijn mobiel paste er net in. Op een gegeven moment moest ik naar de wc. Ik was uitgeplast en ik trok door. Tegelijkertijd trok ik mijn rokje weer omhoog, en omdat de zak niet diep was, en ik met een enorme vaart mijn rokje omhoog trok, viel mijn mobiel zo floeps in de wc. Ik kon er ook niet meer bij, want de wc was net aan het doorspoelen. Hij was zo ineens, hup, weg. In het riool.
Je begrijpt wel, dit was heerlijk. Fantastisch, het gaf zo'n kick. Het gaf zo'n adrenalinestoot dat ik dit nooit meer wilde missen.