Vermaanddag

Hoera! Ik ben een maand oud! Als online-google-blog-account dan hè, in werkelijkheid ben ik een aantal maandjes ouder. Maargoed, vandaag had een feest moeten zijn. Had moeten zijn ja, je leest het goed. Het was het dus niet. Geen felicitaties, geen taart, geen ballonnen. Iedereen was mijn vermaanddag vergeten. Bovendien kreeg ik een 3,7 voor wiskunde terug en ben ik ziek geworden. Ik voel me beroerd, en dat terwijl ik morgen de toets voor wiskunde heb waar ik al de hele vakantie voor aan het leren was en waar ik nu nog beter mijn best voor moet doen omdat ik een 3,7 terug had. Daar bovenop heb ik ook nog een so geschiedenis morgen. Zoals ik al eerder heb gezegd: ik ben altijd op de goede momenten ziek. Uhum.
Bert's verjaardag  (van Bert en Ernie) werd ook een keer vergeten. Dat weet ik nog heel goed. Hij heeft er zelfs een liedje over geschreven. Een heel zielig liedje dat wij op cd hebben. Dus ik dacht, dat doe ik ook... Nee goed, dat heb ik dus niet gedaan. Maar ik heb mij vandaag wel goed gerealiseerd dat mijn ergste nachtmerrie ik is uitgekomen. Het leek mij altijd vreselijk als mensen je verjaardag vergeten (mijn verjaardag is heilig) en nu is mijn vermaanddag vergeten.
Ik zal het wel verdiend hebben, ik heb mezelf ook één keer schuldig gemaakt aan dit vergrijp. Ik moest weer eens haasten 's ochtends en alles ging mis. Dus ik kwam buiten adem aan op de plek waar ik en mijn vriendinnen afspreken om naar school te fietsen, en ik ging aan vriendin J. het hele ik-heb-het-vanochtend-zo-zwaar-gehad-verhaal ophangen. Enkele minuten later arriveerde vriendin H. zij feliciteerde vriendin J. natuurlijk wel. En toen viel bij mij het kwartje. Wat erg. Gelukkig heb ik het later wel weer goed gemaakt door tegen een aantal leraren te zeggen dat ze jarig was, zodat er twee keer door de hele klas voor haar is gezongen. O, wat zal ze blij zijn geweest met me.
Maar okee. De meeste mensen zien dan ook niet in hoe belangrijk deze blog wel niet is voor mij. Hoe fantasierijk, hoe opbouwend. En dat kan ik ze ook niet kwalijk nemen. Al moet ik zeggen dat ik toch een beetje trots ben op mezelf. Ik had het nooit voor mogelijk gehouden dat ik dit uberhaupt (enige veelgebruikte duitse woord in de nederlandse taal. Dat doet me denken aan een cartoon dat in het duits lokaal hing:Zegt een meisje tegen een ietwat slome jongen: ben jij überhaupt goed in duits? Zegt de jongen: Überwattes? Jaa, daar hebben vriendin J. en ik aardig wat uurtjes lol om gehad. En als ik zeg uren bedoel ik ook echt uren.) zou gaan beginnen. Maar dat heb ik gedaan, en ik ben er blij mee. Want ik schrijf graag voor jullie die niets beters te doen hebben.
Omdat niemand mij vandaag heeft gefeliciteerd, doe ik het maar andersom. Ik feliciteer jullie wel!
Gefeliciteerd met de eerste vermaanddag!