Op dit moment ben ik net klaar met gedeelte van mijn werkstuk dat ik vandaag af moet hebben. Ik lig op schema. Wauw, dat is bijzonder. Ik had niet verwacht dat ik er vandaag nog aan toe zou komen om een blog te schrijven, maar dat heb ik dus wel. Ik ben de komende tijd echt gigantisch druk. Echt gigantisch. Ik heb geen nagels meer over. Maar ik heb besloten het allemaal met een lach op mijn gezicht te doorstaan en voor de verandering eens een keer niet in te storten als het allemaal voorbij is.
Omdat ik er niet op gerekend had, heb ik dus ook geen onderwerp kunnen verzinnen. Het wordt dus een volkomen nutteloze blog. Een blog zonder clou, onderwerp, opbouw en indeling.
Ik heb net de zak chips uit mijn moeders handen getrokken, en zit me nu dus vol te eten met deze iedere keer weer heerlijke snack. Ik had na al dat harde werk en computerbeeldschermgestaar plots behoefte aan een enorme hoeveelheid zout, vet, en kleur- en smaakstoffen. Nu zit ik de hele tijd de toetsen van de laptop af te vegen met mijn mouw, omdat ik allerlei vetresten achterlaat op een laptop die niet van mij is. Steeds als ik een hap heb genomen kan ik weer opnieuw beginnen. Ghh, tsss, pfff. Wat super irritant!
Goh, hè wat leuk! Kunnen we uit deze ongelofelijk zinloze blog toch nog een redelijk bruikbare conclusie opmaken: nooit een blog schrijven onder het genot van Lays Paprika 25% minder zout, het wekt niets dan irritatie op bij jou en bij je mede-huisgenoten.
Nou, ik zou zeggen, neem deze tip ter harte en geniet van je welverdiende nachtrust!
Wow, geweldige boodschap, dankjewel. Alleen had ik dit 10 minuten eerder moeten lezen, want ik heb net precies gedaan wat jij afraadt. Nu is mijn chipsbakje leeg, mijn maag (zoals altijd nog niet helemaal) vol en mijn toetsenbord vies. (:
BeantwoordenVerwijderen