Op dit moment lig ik op de bank in G's huis. Het is vrijdag, en vrijdagen zijn altijd goed vanwege het weekend, maar deze vrijdag is extra speciaal omdat ik nu officieel niet meer naar school hoef, op het boeken inleveren na. Hoera! Heerlijk. We eten vanavond andijvie om het te vieren.
Maargoed, jullie vragen je natuurlijk af waarom ik hier moederziel alleen een post aan het schrijven ben, en waarom ik niet romantisch op de bank zit met G'tje. Tja, dat zit zo. G heeft een horloge, en dat horloge is al een tijdje kapot. Nouja, niet kapot, de batterij is leeg. En toen ik hem er net op wees dat hij het nog steeds niet deed, vond hij dat hij het horloge meteen moest maken. Dat was natuurlijk niet de bedoeling geweest. Ik wilde niet dat hij hem meteen ging maken, het was meer een soort van terugpakken. G pest mij altijd dat bij mij dingen altijd eeuwig blijven liggen voordat ik het doe, en ha, ik wilde even laten zien dat ik niet de enige was met gebreken.
Nu is hij al meer dan een half uur bezig. Ik zei nog zo, dat hoeft niet nu. Maar dat moest wel, hij hoefde alleen maar even een batterijtje te pakken. Alleen maar even pakken, heel kort. Echt waar. Helaas waren toen de batterijtjes kwijt, en wilde de oude batterijtje er niet uit. Helaas wilde het achterkantje er niet meer op, en bleek, toen hij het er wel op had, dat de secondewijzer was afgebroken. Helaas. Zo werd even later de schroevendraaier er bij gehaald, en nog iets later een iets kleinere. 'Tjongejonge' en 'wat een flutding' zijn veel voorkomende kreten. En oja, de vele zuchten niet te vergeten.
Ach ja, zometeen komt hij erachter dat hij het niet zelf kan. Kan ik in de tussentijd tenminste even bloggen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten