Wilmine wordt volwassen

Nee, dit is geen grapje. Ik ben bloedserieus. Ik begin eindelijk een beetje verantwoordelijk te worden. Pfoeh, het werd ook wel tijd.
Nu moet je niet denken dat ik een of ander visioen heb gekregen, of dat ik ineens het licht heb gezien, of dat ik nu alleen maar serieus ben, nee, het is iets anders.
Ik heb namelijk een baan! Een baan! Echt waar. Mijn allereerste baantje. Vanmiddag werd ik gebeld door de winkel waar ik heb gesolliciteerd, ze zien me wel zitten.
Goh, vreemd eigenlijk dit. Waarschijnlijk heb ik vanaf nu nooit meer geld tekort. Want dat had ik altijd, geloof me, altijd. Nu niet meer. Ik kan er eigenlijk niet helemaal bij.
Nu dat ik te oud ben voor toneel, kan ik gaan werken. Wel jammer van toneel, erg jammer, wel leuk van dat geld, heel leuk.
Achja, het zal wel los lopen. Zo eng is volwassen worden nou ook weer niet. Ik zal altijd jong van geest zijn en, misschien wel het belangrijkste, ik blijf altijd prettig gestoord. Ja, dat zeker. Niemand houdt van saaie volwassenen, althans ik niet. Dus lieve lezertjes, doe maar gek, je doet nooit gek genoeg!