Behoorlijk normaal?

Vandaag kom ik eens vrolijk terug uit school. Alles viel mee en bovendien: de zon schijnt! Ook nu ligt er weer lekker veel werk op me te wachten. Nog meer overhoringen en aan het eind van de week zelfs een schriftelijk examen. Maar natuurlijk maak ik even tijd voor jullie vrij.

Vandaag was een behoorlijk normale dag. Wiskunde, economie en veel saaie Engelse en Nederlandse literatuurlessen.
Leraar: 'wat was het weer fantastisch vandaag, die literatuur, hè Wilmine?'
Wilmine: 'Ja meneer, het was weer geweldig...'
'Not' denk ik dan, maarja dat zeg je niet. Straks raakt de beste man nog gedemotiveerd. Het is nog altijd beter in een saaie les te zitten met een enthousiaste leraar voor de klas, dan in een saaie les met een leraar die het zelf ook geen hol aan vind. Altijd de leraar in de waan laten dat je het leuk/interessant/leerzaam/handig vindt. Dat komt ten goede aan je cijfer. Neem maar aan van mij, ik spreek uit ervaring. Nee, in dat soort saaie-leraar-saaie-les-gevallen ga ik algauw wat anders doen. Tekenen bijvoorbeeld. Al mijn schriften staan vol.
Als dan eindelijk de bel gaat, sprint (of sloft, ligt eraan hoeveel energie je nog hebt) iedereen als een dolle naar buiten. De één naar de wc, de ander naar zijn of haar kluis, de volgende naar de teamleider en de laatste naar de aula om zo snel mogelijk een tafeltje te bemachtigen. In onze vriendinnengroep gaat het er precies hetzelfde aan toe. We zijn behoorlijk normaal. Nouja, niet helemaal behoorlijk normaal. Als iedereen, na tien minuten kluis-of-wc-tijd, bij onze tafel aan komt, kan het gevecht beginnen. Gevecht? Ja, vandaag was er een gevecht. Iedere dag is dat weer anders, maar vandaag was er een gevecht.
Het begon allemaal door vriendin A. Zij stelde het geduld van vriendin J. op de proef door constant haar banaan-mitrailleur aan te raken. Tijdens deze mini-koude-oorlog tussen de twee was er ook een heel ander gevecht aan de gang. Vriendin J. en vriendin L. zaten in een hevige air-hockey-7up-flessendop strijd. De puck (lees 7up-dop) vloog op een gegeven moment van de tafel. Vriendin A, aan wie de puck toebehoorde, werd laaiend. Vriendin J. greep haar kans, want haar vijand vriendin A. was afgeleid. Nog geen seconde later greep vriendin J. haar banaan-mitrailleur en schoot iedereen, één voor één, dood. Ik probeerde me nog te verweren met een kogelvrij-broodtrommel-schild, maar het mocht niet baten. Iedereen was dood. Morsdood.
De bel ging, de één ging eerst naar de wc, de ander eerst naar haar kluisje. Op naar de volgende literatuurles.