Versjesoma

Zoals de meeste mensen, heb ik twee oma's. Één oma, de moeder van mijn moeder, is een typische oma-oma. Ze bezit de vereiste oma-kwaliteiten. Ze is zorgzaam, lief, een tikkeltje gestresst en ze kan goed koken. De andere oma is wat minder doorsnee. Deze oma houdt van diepe discussies, zit in ieder geval 2 uur per dag achter de computer, heeft hyves, heeft facebook en kan met een scanner omgaan, zelf ik kan dat niet. Ze houdt van poep en pies humor (komt goed uit, ik namelijk ook), heeft een zolderkamer vol met verkleedkleren (ik heb al verschillende keren de oude trouwjurk van de moeder van mijn vader's moeder aan gehad) en ze schaamt zich nergens voor. Maar het woord dat haar nog het best omschrijft is 'versjesoma'. Ze houdt ontiegelijk veel van versjes, gedichten en liederen. Poepversjes, piesversjes, schoolversjes, grappige versjes, serieuze versjes, en zelfs gedichten met hoogstaande kwaliteit. Sommigen kent ze zelfs uit haar hoofd. Jaa, respect heb ik wel voor mijn oma. Poëzie vond ik altijd saai. Alleen het woord al schrikt je toch af. Ik snap niet hoe ze dat ooit hebben kunnen bedenken. Het is typisch zo'n woord dat een spook naast je oor zou kunnen gillen om je bang te maken: 'Poëeeeeeezieeeeeee!'. Maargoed, voordat ik helemaal van mijn onderwerp afdwaal: zo erg zijn gedichten dus helemaal niet. Ik zal af en toe eens een gedichtje plaatsen. Ben benieuwd of je het leuk vindt...