Viesvuilpleurisgraftakkenweer

Bah, bah, hè bah. Iel. Vies. Ik haat de nederlandse net-niet-seizoenen. Want net-niet, dat is het. Het is het altijd net even niet. Net niet. Hoe ze (wie 'ze' dan ook zijn) het ook proberen, het wordt het net niet. Nooit. Altijd een net-niet winter. We hebben ongeveer 1 maand winter, en na deze maand is er niks. Een leegte. En die leegte vullen ze op met regen. Regen, regen, regen. Hetzelfde verhaal in de zomer, even is het lekker, maar dan weer die regen. En ook in de herfst. Al bestaat die meestal geheel uit regen. Goh, depressieve maand. Het is de net-niet-maand. Ook in de lente trouwens. Hoopvolle verwachtingen, maar altijd loopt het uit op net-niet. Net even niet.

Zo ook vandaag. Man wat een weer. Grijze lucht, woeste winden, bedruppelde ramen en regen. Ik hou niet van regen. Absoluut niet. De lucht is grauw, de stemming is grauw en de mensen zijn grauw. En chagerijnig (inclusief ik, maar dat had je vast al gemerkt). Bovendien ben ik een gezonde, nuchtere, hollandse meid. En gezonde, nuchtere, hollandse meiden, doen alles op de fiets. Alles op de oude vertrouwde opoe-fiets. En fietsen en regen in geen goede combi.

En dat moet ik nogal vaak, aangezien ik alles op de fiets doe. Het liefst blijf ik gewoon de hele dag binnen tijdens zulk vies, net-niet weer. Want je haar gaat pluizen, en je plakt overal aan elkaar. Je broek aan je benen, je mouw aan je armen, je haar aan je voorhoofd en in je oog. Je make-up loopt uit, je sopt in je sokken en het is koud. Koud, koud, koud.
Bah, hè bah, ik haat het nederlandse net-niet weer.