Okee, help. Ik zit nu achter de laptop en voor het eerst in 25 blogdagen (want ja, zo kort -of lang, het is maar hoe je het bekijkt- ben ik nu al bezig) heb ik geen inspiratie. Gewoon niks. Het is zo leeg in mijn hoofd dat er ieder moment zo'n western-struikje voorbij kan komen rollen. Ooit had ik dit wel verwacht natuurlijk. Ooit. Er moet een keer komen dat je niets meer weet om over te schrijven. Uitgeschreven. Een 'writersblock' heet dat in de wereld van de professionals. Gewoon omdat je alles al hebt gehad. Maarja, ik heb nog lang niet alles gehad! En ik zolang ben ik nou ook weer niet bezig. Zo wanhopig ben ik nou ook weer niet. Maar toch, dit had ik niet zien aankomen. Zo onverwacht.
- Gut de inspratiegolf is al aangekomen, maak je geen zorgen, ik kan alweer uren schrijven-
Ik weet meestal al de dag van tevoren al waar ik over ga bloggen. Alles is voorgekauwd en herkauwd. Zelfs de titel. Voordat ik begon met deze blog heb ik zelfs een heel lijstje met onderwerpen gemaakt. Steeds als me iets te binnen schoot zette ik het gauw bij het rijtje. Die heb ik ook vaak zat gebruikt. Als er niets bijzonders, grappigs, leuks, verontrustends, frustrerends of hysterisch gebeurd is op de betreffende dag, kies ik gewoon wat uit mijn lijstje. Heel handig.
Maar ook vandaag zat er niets bij waar ik tevreden mee was. En ook was er niets bijzonders gebeurd. Mijn ouders waren vandaag de hele dag wandelen, ik heb uitgeslapen, tv gekeken (Phineas en Ferb, ik ben gek op Phineas en Ferb) en wiskunde gemaakt. Dus er is inderdaad niks gebeurd om over naar huis te schrijven (wat een woordgrap! schud ik zo even uit mijn mouw). En om nou weer een blog te gaan schrijven over het feit dat ik alweer de hele middag allerlei ingewikkelde logaritmes en wortelfuncties heb opgelost, werd me iets te cliché. Dus dat doe ik ook niet.
Maargoed, nu is het hele waar-moet-ik-over-schrijven-probleem allang van de baan. Mijn post is alweer klaar. Man, wat gaat dat makkelijk. Gewoon even een aantal regels ouwehoeren over het feit dat je niks weet om over te schrijven, en je kunt jezelf een volwaardig blogger noemen. Hoera.
Nou kijk, ik wist dat het kwam. Ook toen je begon met bloggen maar ik wilde je niet ontmoedigen. Maar nu ben ik er om je te BEmoedigen. Meid het is volkomen normaal en maak je dus geen zorgen als je gewoon een dag niet blogt. Wel jammer voor je trouwe lezers maar die hebben er vast begrip voor (zoals ik).
BeantwoordenVerwijderen